Monument Valley – Grand Canyon

Het was een nacht om nooit te vergeten. Toen we zeiden dat er in Zion veel vind was, hadden we nooit kunnen denken wat dit in Monument Valley zou zijn! Moest onze tent niet vastgepint zijn, waren we mee gaan vliegen. Tuinstoelen vlogen in het rond, schoenen hadden een andere plaats gekregen.

Door pas laat in slaap te vallen was ik door het uur geslapen dat ik wou opstaan voor de prachtige zonsopkomst. Even een domper maar het uitzicht bleef prachtig.

Daarna kwam de volgende ervaring: douchen in een zelfgemaakte buitendouche door de Navajo’s. Het was even zoeken hoe alles werkte. De tuinslang gaan opendraaien aan hun huis, de propaanfles opendraaien voor warm water en dan douchen in de houten structuur. Eigenlijk wel knap gemaakt! Vlug afdrogen want het water bleef lopen zolang je niet terug ging naar het huis en de pomp terug dichttrok.

We deden nog een wandeling op hun persoonlijke trail met uitzicht op Monument Valley. Brownie volgde ons maar we wisten niet zeker of hij buiten het domein mocht dus deden voorzichtig het hekje toe. Brownie wist duidelijk beter en ondanks zijn oude pootjes, sprong hij over het hek en volgde ons mooi aan de voet. Hij toonde steeds de weg en bleef netjes bij ons. Hij huppelde van schaduw naar schaduw, liet zich soms in de bloemen vallen: gekke Brownie! Op de terugweg wist hij duidelijk waar zijn thuis was, zodra hij het hek zag, hup: in vogelvlucht erover en weg was hij op het domein!

We bedankten de mensen nog en vertrokken dan richting de Grand Canyon. Onderweg zijn we in Kayenta gestopt om heel lekker te ontbijten bij “The Blue Coffeepot”, ook een restaurant gerund door Navajo’s. Het was zo goedkoop en zo lekker!

Over lang uitgestrekte wegen rijden we door tot aan de Grand Canyon. We stoppen als eerste bij de Desert View Tower. Na een korte plaspauze gebeurd het ondenkbare: Dave had op de camera een mislukte foto willen wissen en wiste per ongeluk het volledige schijfje met alle foto’s van de afgelopen dagen. Op de campings hadden we nog niet de kans gehad om deze over te zetten.

We waren even in paniek maar wisten dat er mogelijkheden zijn om een SD kaartje te herstellen. Alleen was er daar WIFI en een programma voor nodig. En dat was hier niet meteen te vinden. De camera mocht nu niet gebruikt worden om niets van gegevens te overschrijven.

We besloten om de uitzichtpunten te komen doen als de camera in orde was. Dus reden we door naar het centrum. We stopten bij museums, hotels, winkels,… maar nergens vonden we (sterk genoeg) een wifi signaal.

Onderweg zijn we gestopt bij de camping om onze tent op te zetten op een hele mooie plek. Het was in de verte aan het onweren.

Iemand zei om op de algemene pc in een hotel te proberen en dat deden we. Dit ging idd sneller en we konden het programma downloaden. We drukten op installeren en poef: wachtwoord vereist. Dave ging de man achter de balie halen. “No can’t do that, that’s ICT, we don’t know that….”, zo dichtbij en toch niet! Hij gaf de tip om naar de bibliotheek te gaan: die zouden het snelste netwerk hebben.

En zo waren we -in gietende regen- opweg naar de bibliotheek. We vertelden ons probleem en de oudere dame was meteen bereid te helpen. Ze zette ons in een kamertje apart en wenste ons geluk.

De wifi was idd sterk en het lukte om op de eigen computer een programma te downloaden. We zagen alle gewiste foto’s! … en om ze terug te halen mochten we betalen voor de “Pro” versie. Even een duur grapje maar dat hadden we over de foto’s. En zo werd het eind goed al goed. Pfiew!!

En zo waren we onderweg om de uitzichtpunten eindelijk te doen met enige vertraging. Het was ook opgeklaard. Onderweg stond iedereen stil en al gauw zagen we waarom: een hele familie Mule Deers wandelde op de weg van het ene bos naar het andere. Ze kwamen héél dicht!

We deden alle uitzichtpunten en het uitzicht was elke keer prachtig. We maakten veel foto’s. -ook met de camera ;-)-.

Op de terugweg zagen we opnieuw enkele Mule Deer. Het leek wel alsof ze op die plek woonden.

We zijn iets gaan eten in de Bright Angel Lodge. Ze waren vriendelijk maar het eten was geen topper. We hebben al beter gegeten en voor minder geld. Ach de magen waren gevuld!

We genoten nog even van het uitzicht hier en reden dan verder naar de camping. Voor 2,5 dollar konden we 5 minuten douchen. De douches waren proper. Dave had alweer geluk: er lag een token op de grond bij hem in de cabine en jawel! Een gratis douche voor hem.

‘S avonds genoten we nog wat op de camping en gingen slapen.

Auteur: Ragjee

Wij zijn Dave en Ragnay en maken in de zomer van 2019 onze allereerste roadtrip door Amerika. Hier kan je onze reisverslagen vinden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s