Page – Monument Valley

Ondanks de warmte van overdag is het ’s nachts goed te doen om te slapen. We hebben goed geslapen met de open tent.

Onze wekker staat om 6u want we moeten vroeg op. De tent afbreken gaat vlot en een halfuurtje later zijn we onderweg naar Ken’s Tours voor een vroege tour door de Lower Antelope Canyon.

We moesten er om 7:30 ten laatste zijn maar waren er rond 7u. We drinken nog een chocolademelk en melden ons aan. De mensen aan de balie zijn alles behalve vriendelijk. Ze begon meteen over mijn klein schoudertasje: “not allowed. Read your paper.” terwijl er mensen stonden met gigantische trekrugzakken. Daar sprak ze niet op. Braaf ging ik het in de auto leggen en nam ik enkel mijn iPhone mee voor foto’s.

We zaten netjes te wachten tot onze tour zou beginnen. Er kwam iemand vragen om hoe laat onze is. “8 uur” zeggen we. “You want to go now?”. Dat laten we ons geen twee keer zeggen en we sluiten aan. We zijn de eerste van een nieuwe groep. Uiteindelijk zijn we met 10.

We wandelen een 5 tal minuutjes richting het begin van de Canyon. Onze tourgids is Ryan, een jonge Native American die duidelijk iets teveel weed op had. De geur was sterk wanneer je achter hem liep. Maar hij gaf heel goede informatie, speelde muziek die bekend is hun cultuur, …

Dan mochten we naar beneden zakken via de trappen en ladders. Wanneer je beneden stond, is het zicht meteen adembenemend!

Ryan stelt iedereen zijn GSM’s en camera’s in voor de juiste instellingen, filters, … om de mooiste foto’s te maken. Hij vindt dit erg belangrijk omdat hij iemand is dat leert uit het visuele.

We wandelen door de Canyon en nemen wel 200 foto’s. Achter elke hoek is het mooier dan de vorige en om de 10 stappen moet je achterom kijken om dat zicht te bekijken. Echt ongelooflijk. Het is moeilijk om enkele foto’s te selecteren om hier bij te voegen.

Ryan wijst steeds naar de mooiste punten, geeft er uitleg over, vertelt over zijn cultuur en maakt regelmatig een grapje.

Rond ongeveer 9u komen we uit de Canyon. Ze gokken steeds op een uurtje in de Canyon te vertoeven maar dat werd bij ons al snel anderhalf uur. De groep voor ons was erg traag en er was een man die de hele groep ophield omdat hij altijd de perfecte shot moest hebben met zijn DSLR – waar hij niet mee kon werken -. Zowel zijn tourgids en als de onze hebben hem enkele keren moeten berispen omdat hij iedereen ophield. Maar wij genoten gewoon van de lange tijd in de Canyon.

Ryan maakte nog een groepsfoto voor we terug uit de Canyon gingen. En uit de Canyon deed hij nog een zanddemonstratie hoe het gesteente werd gevormd. Het leek wel magie! Echt knap. De tour is 300% aan te raden: dit zou op iedereen zijn bucket list moeten staan!

Daarna hebben we nog even in Page rondgekeken. Onder andere in een Safeway, een supermarkt. We waren overweldigd door het aanbod patisserie en gebak gewoon middenin de supermarkt. Prachtige taarten, koeken, cupcakes, … We kopen ons enkele donuts aan 67 cent per stuk. Ze waren heerlijk!

We hadden ons voorgenomen om te kajakken en kijken wat rond bij verhuurders maar het is echt te warm dus beslissen we de rit verder te zetten richting Monument Valley. Het is ongeveer een rit van 2 uur en een half.

We rijden eerst een halfuurtje verder richting Mexican Hat bij mile marker 13 voor het Forrest Gump Point. Een prachtig uitzicht en vooral heel bekend uit de gelijknamige film. Het is een van de meest bekende foto’s van Monument Valley.

Onderweg komen we regelmatig kraampjes tegen van Navajo Indianen die hun sierraden proberen verkopen.

We bezoeken in Monument Valley het visitor center en genieten van het prachtige uitzicht.

Nadien gaan we opzoek naar onze AirBnB. Er was op voorhand doorgegeven dat het moeilijk te vinden was en daarom best met GPS coördinaten te vinden is. We geven ze in de auto GPS in. We rijden over de scenic onverharde route. Wat een geluk dat we een 4×4 hebben. We komen ergens op een Private Property terecht en vragen naar de AirBnB. De man zegt dat het niet hier is maar achter de berg. We rijden – of beter gezegd hobbelen – de weg helemaal terug. Nu geven we de coördinaten in een iPhone in. Die geeft een hele andere en volgen deze. We volgen een nog ergere dirtroad en de auto ziet helemaal rood in plaats van wit! We komen opnieuw op privaat terrein en ik vraag opnieuw naar de AirBnB. Opnieuw niet hier. De mensen lijken ook erg bang. “No pictures please, please no phone”. Ik excuseer me en we vertrekken terug. Ook zij kennen de AirBnB en wijzen in een richting. Ik beslis om onze verhuurder te contacteren. Ze geeft een route met foto’s. Het was net buiten het park en wij waren in het park. Na even zoeken hebben we het gevonden. Wat een lieve mensen en prachtige uitzichten! We worden ook meteen begroet door de hond Brownie. Wat een lieverd.

We installeren ons en komen even op adem, genieten van de plek.

Na een tijdje gaan we eten bij The View. We nemen er 1x een sampler van al hun bekende gerechten. De porties zijn gigantisch. Net als de drank.

Nadien chillen we op de kamping en genieten van de zonsondergang, spelen wat met Brownie, …

Een mooi einde van de dag!

Bryce Canyon – Page

Het was een moeilijke nacht. Erg koud en we konden er niet echt van slapen. We staan uiteindelijk op omdat de spieren moeten opgewarmd worden en gaan een warme douche nemen.

Daarna gaan we bij hetzelfde gezellige restaurant van gisteren ontbijten. Nu nemen we het ontbijtbuffet. De andere opties zijn gewoonweg teveel. Er is heel wat keuze en ook heel veel volk.

We zetten koers naar het Sunrise Point want we gaan de Queens Garden Trail wandelen. Dit is de makkelijkste en niet al te lang. We komen langs prachtige uitzichten en het is best al warm. We wandelen hem helemaal uit.

Op het einde kun je kiezen om hem terug omhoog te lopen langs dezelfde weg of verder te gaan op de Navajo Trail. We twijfelen even maar beslissen toch de andere Trail te nemen. En achteraf zijn we erg blij hierom! Het is een geweldige hike. Het stijgt erg naar boven maar het is veel doenbaarder en gaat sneller dan de Four Mile in Yosemite. De uitzichten zijn stuk voor stuk prachtig. We zien zelfs een koppel wandelen met een kind van 2j… dat lijkt ons voor deze hike wel erg jong. We genieten van de hike. Op ongeveer 2,5 tot 3u doen we de combinatie.

We gaan nog eens kijken bij het Visitor Center en rijden daarna door naar Page. We gaan een uur terug in de tijd. Onderweg passeren we schattige dorpjes.

We komen aan op Wahweap Campground en gaan ons aanmelden. De personen voor mij zijn Nederlands, de personen achter mij belgen, ik hoor niet anders dan Nederlands!

Ik vraag nog eens specifiek of het een kampeerplaats is met een beetje schaduw. De man veranderd ons van site naar “one with extra shade”. Als we gaan kijken, is het echt om te lachen. Er zijn 2 struikjes waar je gebukt wat onder kan schuilen. We kunnen er wel om lachen. Er is eigenlijk nergens schaduw zo midden op de middag. De belgen achter ons vroegen na mijn vraag ook voor schaduw en de vrouw antwoordde zonder te checken “yeah yeah shade enough”. Ik had ook de nummer gehoord en ze zouden onze buren worden. Wanneer ik keek op hun plaats, hadden ze nòg minder als ons, helemaal niks eigenlijk…!

We zetten onze tent op en rijden dan verder om terug wat in frisse airco te zitten. Het is echt warm in Page. We rijden richting Horseshoe Bend. Onderweg komen we de Glen Canyondam nog tegen en stoppen hier even om te kijken.

Wanneer we aankomen bij Horseshoe Bend moeten we 10 dollar betalen voor parking. Dit is nog maar sinds enkele maanden ingevoerd. Er staat een bord met wat ze van plan zijn. Er komt ook een Visitor Center en extra parking.

We moeten ongeveer een kilometer wandelen naar de Bend. In de warmte is dat absoluut geen cadeau. Er staan overal rangers om te hameren op water mee te nemen en het rustig aan te doen. Halverwege is er ook een afdak gemaakt om even te schuilen en staat er een ranger om je te verfrissen met nevel. Vandaag zijn er blijkbaar al heel wat mensen flauwgevallen en ze staan klaar met brancards zelfs.

We doen het rustig aan tot aan de Bend en eens we er zijn is het uitzicht prachtig. We genieten er van van. Er is ook deugddoende wind. Er is nu een railing gemaakt maar nog steeds gaan mensen echt tot het uiterste van randjes opzoeken voor the best Instagram picture. We nemen wat foto’s en genieten.

Dan beginnen we aan de klim omhoog. Echt een killer. We horen in de verte een gil. Ik hoop dat niemand is gevallen daar op de Bend…. Bij het afdak weer even rusten. Even doorzetten en we zijn bij de auto.

We gaan wat verkoeling zoeken bij de Walmart. Echt gek hoe we overal Nederlands horen. We kopen enkele essentials en rijden naar een dichte Denny’s. We eten er (veel) en heel lekker! Vooral de chicken wings blijven ons bij: heel pikante Buffalo saus! En tijdens het eten werd er uit het niets een volgend gigantisch glas cola gezet. Ze zagen dat 1 glas bijna leeg was en dat kon niet. Liters cola voeren ze je hier, echt abnormaal!

Na het eten gaan we eens kijken aan het strand, het is er goed druk. We wouden graag in een zwembad zwemmen maar blijkbaar is dit enkel voor de hotelgasten. Toch ga ik eens proberen. Ik ben helemaal tot aan het zwembad geraakt, kon het water voelen van spelende kinderen maar jammer genoeg had je een keycard nodig om het poortje te openen. Jammer! Wel een avontuur.

We gaan terug en gaan een douche nemen. Het is 2 dollar voor 15 minuten doochen. We wisselen biljetten naar quarters en gaan elk in de doucheruimte. Dave kon meteen aan de beurt maar bij hem was het niet proper. Ik moest in de rij aansluiten van 5 dames. Er was een gigantisch groep fransen. Ze waren er vanuit de douches naar de gang en lavabos aan het roepen. Uiteindelijk was ik aan de beurt en was het water van de vorige nog aan het lopen. Oké dan! Zowel Dave als ik hebben niet moeten betalen en hadden een gratis douche en zeker nog 10 minuten. Gemakkelijk!

Ik doe nog een wasje en een droogje. Ondertussen de auto gaan parkeren aan de tent voor het volledig donker wordt. Even wat rusten en drinken en dan tevoet terug. Wat een avontuur met de zaklamp door de struiken en het zand op zoek naar het centrum: afgaan op het licht.

Tijdens de cyclussen van de wasmachine en droger, genieten we nog van de mooie sterrenhemel en aangenamere temperaturen.

We kijken s avonds nog lang naar de sterren vanuit de tent en slapen ditmaal met open tent onder de sterren. Prachtig!

Zion – Bryce Canyon

We hebben ons wat uitgeslapen vandaag. Rond 7u staan we rustig op en pakken we alles in. Gemakkelijk dat we gisteren avond al gedouched hebben. We checken de tent grondig op mieren zodat er geen ongewenste reizigers meegaan richting Bryce Canyon.

We halen ons nog een chocolademelk bij de coffee tent en checken ons uit op de kamping.

De weg wordt ingezet richting Bryce. We rijden de prachtige weg over de UT-9. Een slingerende weg langs en door de bergen van Zion. We stoppen regelmatig voor prachtige uitzichten en foto’s. Aan het checkerboard point staat er een ranger met info over ratelslangen. Ze heeft er ook eentje bij opgezet op sterk water. Knap om te zien van zo dichtbij.

We volgen de weg verder door boerendorpen en uitgestrekte velden. Je krijgt hier compleet het cowboy en indianen gevoel. Ranches, cowboystores, … een heel ander zicht dan meer naar het westen op.

Voor ons rijdt er een lange tijd een auto waar een hond meereist en de hele tijd met zijn hoofd buitenhangt, oren wapperend in de wind.

We staan even in de file waar ze een nieuw wegdek aan het aanleggen zijn. Om de beurt mag onze kant of de overkant overrijden met verkeerslichten.

Kort daarna komen we aan bij Ruby’s Inn RV and Campground. Het bevindt zich in een klein centrum met allerlei hotels, winkeltjes en campings. Heel gezellig. Volledig in cowboy stijl.

We mogen zelf onze plek uitkiezen waar we onze tent willen opzetten. We rijden rond op de camping. Eerst komen we de Tipi’s tegen die je kunt huren, daarna vinden we een mooie ruime plek met schaduw en beslissen hier ons papiertje op te hangen. We zetten onze tent op, zorgen dat we een tafeltje hebben en genieten even van de rust. In de bossen naast ons zien we enkele eekhoorntjes.

Daarna gaan we op zoek naar iets om te eten want de maagjes knorren best al. We komen in het grote restaurant uit van Ruby’s en het hotel. Je hebt keuze om een buffet te nemen of van de kaart. Dave neemt een hamburger en ik de Quesadilla’s met kip. Het zijn gigantische porties en erg lekker! In het restaurant zien we een echte Amerikaanse biker zoals je hem zou voorstellen. Jeans, een leren jas, een bandana, grijze lange baard.

Na het eten gaan we Bryce verkennen. We rijden de route met uitzichtpunten helemaal ten einde om ze dan te doen. Zo liggen alle parkings aan onze rechtse kant en kun je makkelijk parkeren. De uitzichten zijn ongelooflijk. Het is puur genieten punt na punt. We doen er de hele middag over om alles te bekijken.

Tegen de avond gaan we Old Bryce verkennen en nemen er nog een heerlijk ijsje.

Daarna rusten we wat op de camping en genieten van de rust. We voelen dat het kouder wordt en zorgen dat alle dekens in de tent ligt.

Om 22u is er nog vuurwerk in Bryce voor Pioneer Day. We kijken er vanuit de tent naar en gaan dan slapen.

Zion

We slapen steeds beter in de tent. Rond 7u maken we ons klaar met wandelschoenen en een gevulde rugzak. We passeren eerst nog het koffietentje dat dicht bij de bushaltes zit. We nemen er elk een chocolademelk en een grote muffin op ons twee. Het smaakt ons.

Ik ben altijd de trage drinker dus neem mijn beker mee on the go. We gaan naar de bushalte en zien er een gigantische wachtrij. We voelen ons precies in een pretpark. Dat neemt het vrije gevoel van een natuurpark wel een beetje weg. Het gaat op en af vlot, afhankelijk hoeveel bussen er achter elkaar aan komen rijden. Na ongeveer 25 minuten kunnen wij ook mee met een busje.

Eens onderweg valt de drukte weer mee. We stoppen als eerste bij een uitzichtpunt waar je kort voor naar boven moet hiken. Je hebt zicht op 3 bergen die de mormonen vernoemd hebben naar 3 heiligen: Abraham, Isaac en Jacob.

Daarna rijden we een halte verder waar we de trail naar de Lower Emerald Pool zullen doen. Het is een hele mooie wandeling. Een beetje bergop, een beetje bergaf. Een heel mooi uitzicht. Verder kunnen we niet want de trail is afgesloten wegens gevallen stenen.

Na de wandeling genieten we even van de aangename temperaturen op een bankje aan een hotel. Daarna gaan we verder.

We stoppen bij de halte voor Weeping Rock. Ook hier kunnen we enkel deze korte maar stijle wandeling doen omdat de andere, de Observation Trail ook afgesloten is door gevallen stenen. Deze wandeling naar Weeping Rock is een pak populairder en we zijn jammer genoeg niet de enige. Boven nemen we wat foto’s en keren dan terug.

We beslissen om de terug te keren met de shuttle om iets te eten en onze schoenen te wisselen voor de laatste wandeling van de dag.

We eten bij het plaatsje waar we gisteren avond nog dessert hebben genomen. Het eten zag daar zo goed uit, dat we het wouden proberen. De obers komen gewoon met een extra tafel en een plateau zo groot om alles te kunnen bedienen. We nemen elk de simpelste burger maar deze is al heel erg lekker! Zeker de moeite waard om hier te komen. Lekker eten, vriendelijk personeel.

Daarna wisselen we onze schoenen naar schoenen die nat mogen worden want we trekken er op uit naar de laatste halte om de Riverside Trail en The Narrows te wandelen.

We zijn duidelijk niet de enige met deze plannen en alle soorten mensen komen we tegen. Jong, oud, gezinnen, groepen chinezen met mondmaskers en parasollen, patsers jongens, ….

De wandeling is echt een hele grote aanrader. Het was 36 graden en het water was zo’n 18 graden: een mooi en deugddoend contrast. We lopen een heel eind in de rivier tot we zien dat het steeds dieper wordt en een meisje tot boven de borst in het water staat. Hierop zijn we niet voorzien met de rugzak en we keren terug. Deze wandeling was echt een hoogtepunt van de reis voor beiden!

We doen het ritje van 40 minuten met de shuttlebus en wandelen naar de camping. Onderweg zien we een hertje rustig gras eten. Hij is niet bang en wordt duidelijk gevolgd door het park, te zien aan zijn GPS tracker. We kijken er een tijdje naar.

Na wat te rusten op de camping, besluiten we het 2de busje eens te nemen dat naar Springdale rijdt. We gaan er op verkenning en eten er een (duur) ijsje. Maar wel lekker.

Op de terugweg gaan we douchen bij de betalende douches. Het is 4 dollar voor 5 minuten. Dames in de douchekamer geven me tips om het meest uit die minuten te halen: op voorhand alles klaarleggen, de douche zelfs al opendraaien naar het warme water, pas wanneer je volledig “in ya nakey” staat de coin erin steken en douchen tot je er bij neer valt. Best grappig om de dames zo bezig te horen en ik volg hun tips op waardoor de douche vlot verloopt.

De avond is al ingezet als we terug in Zion zijn. We drinken nog iets en gaan dan slapen. Morgen verlaten we Zion.

Las Vegas – Zion

We maken ons klaar om de glitter and glamour van Las Vegas te verlaten. We frissen ons op en pakken de valiezen terug in. Ik schrijf ’s ochtends nog wat blog.

We kunnen ons via de GSM uitchecken en de kamersleutels gewoon in een postbus achterlaten. Dit gaat zeer vlot en gemakkelijk.

We werpen nog een laatste blik op het casino wanneer we naar de parkinggarage wandelen. Waar je ook naar toe wilt, je zult altijd het casino doorkruisen.

Aangekomen, bekijken we hoeveel we moeten betalen. Voor 2 volle dagen dag en nacht vragen ze 20 dollar. Persoonlijk vinden we dit erg meevallen.

We zetten al ons gerief in de auto en zoeken de uitgang. Wat een gigantisch grote garage!

Als eerste rijden we even langs het “Welcome to Fabulous Las Vegas” sign. Er staat een man om te helpen met foto’s die nogal erg enthousiast is en uiteraard een Elvis imitator. Niemand heeft er echt oog voor. Na 5 minuutjes zijn we alweer opweg

We rijden bewust niet langs de snelwegen maar langs mooie scenic routes langs Lake Mead. We kijken er even rond in het Visitor Center en volgen dan de weg langs het meer. Af en toe stoppen we voor enkele foto’s te maken maar het is alweer erg warm. We volgen eindeloze wegen tot aan Valley of Fire. De rotsen krijgen steeds meer een rode kleur.

We kijken in het Visitor Center rond waar we ook onze 10 dollar entree betalen. Er zijn echte dieren te zien zoals 2 slangen en een hagedis. We vinden het wat triestig in hoe kleine ruimtes ze lijken te zitten. Ook de hagedis zit onder zijn steen en op de info staat dat hij dan bang is.

We doen een prachtige scenic route langs de rotsen en verschillende “dips”. We kijken onze ogen uit. Er wordt afgeraden om te wandelen dus doen we het ook niet, jammer van de Fire Wave maar alweer een reden om terug te komen.

Daarna rijden we terug verder op eindeloos verlaten wegen. We krijgen stilaan wel honger, het is al voorbij 12u. We passeren enkele boeren dorpen waar er behalve een kleine supermarkt weinig te beleven is. Er is ook een McDonalds maar hier hebben we niet echt zin in.

We zien dat er in Glendale een goed aangeschreven eettent zit. Zowat het enige in de ruime omgeving. Het is 7 minuutjes om rijden dus wagen we het erop. En gelukkig maar, wat een lekkere lunch! Ik neem een Philly cheesesteak en Dave -hoe kan het ook anders- een burger. Het smaakt heerlijk en het is heel goedkoop. We kunnen er weer tegen!

Alweer gaan we verder op eindeloze wegen. Na een tijdje komen we onze eerste file tegen van de reis. We lopen ongeveer een halfuurtje vertraging op. Ondertussen begint de vermoeidheid bij Dave te spelen en er moet nog 2u gereden worden. We stoppen even bij een tankstation en rusten.

Na een tijdje rijden we verder en veranderd het landschap. We zijn Utah binnengereden. Ook de tijdzone is een uurtje vooruit gegaan. Na mooie dorpjes met grote huizen voorbij te rijden komen we aan bij Zion National Park.

We zoeken onze camping en installeren ons. Jammer genoeg zijn er veel ongewenste bezoekers op de camping: hele kolonies aan mieren. Geen gevaarlijke gelukkig maar toch wel lastig. Ze kruipen overal. We houden de tent goed dicht zodat ze niet binnen kunnen en spuiten insecten spray.

We gaan nog wat ontdekken in het centrum. We bekijken het Visitor Center, praten met een ranger over mogelijke hikes en ontdekken een leuke brouwerij en eettent. We nemen er elk een cola en eten nog een dessertje. Laat de “tje” er maar af: wat een dessert. Een heerlijke brownie met ijs. We laten het ons smaken.

Daarna gaan we terug naar de camping waar het gezellig en rustig is. We jagen de ongewenste gasten vanop de tent weg en kruipen “onder de wol” – eerder in een sauna -. Hoe later het wordt, hoe meer wind er komt opzetten. Zo koelt het snel af en het is best gezellig. Slaapwel!

Las Vegas

We slapen vandaag lekker uit. Rond 8u start onze dag rustig en wassen we ons en werken de blog wat bij. Ik ben bijna bijgebeend na de achterstand vanuit Yosemite.

Tegen 9u gaan we eens kijken naar het ontbijt buffet in het hotel zelf. We hadden gehoopt op een beetje licht verteerbaar eten maar tot onze grote verbazing staat ook ’s ochtends het buffet vol met Italiaans, chinees, Mexicaans, … we vinden toch enkele mogelijkheden: wat toast, een eitje, … maar het buffet was eigenlijk niet zo goed. Het drinken daarin tegen was een ruim aanbod in warme en koude dranken. En ja hoor, ook ’s ochtends werd frisdrank veel genomen.

Daarna gaan we rustig de Strip bekijken. Het is voormiddag en al over de 40 graden dus veel energie heb je niet. We wandelen hotel in, hotel uit en bekijken alle decadentie.

We starten bij ons eigen hotel in thema van King Arthur. Daarna het NewYork New York die heel wat dingen echt goed hebben nagemaakt bv de straatjes van Little Italy. We zijn precies terug even in New York. We nemen ook een kijkje aan de rollercoaster maar 15 dollar voor 1 ritje per persoon vinden we echt te duur.

We kijken verder in het Park MGM, gevolgd door enkele winkels zoals het Hard Rock Café, World of Coca Cola en de MNM Store.

Bij de Cola Store zoeken we verfrissing en nemen -uiteraard- een cola. Wat later zien we mensen met borden voorbij komen waar kleine glaasjes opstaan. Je kunt dus mee beslissen over smaken en ze beoordelen.

Bij de MNM store kijken we wat rond. We bekijken er ook de 3D film “I lost my M”. Een korte film maar wel leuk gedaan. Nu hebben we ondertussen al 3 MNM stores bezocht: New York, Londen en Las Vegas.

We gaan verder de strip af. Tegen de avond komen we bij het Caesars Palace en hier blijven we wel lang. Het is er echt mooi en er is veel te zien. We eten iets bij The Cheescake Factory: een echte aanrader! Knap dat ze ook ’s avonds de suggestie geven om een lunch portie te nemen want deze was echt al groot genoeg. We nemen nadien nog een heerlijk stuk taart op ons twee. Tijdens het eten startte er ook een show over Atlantis. Mooi gebracht! Er is ook een groot aquarium rond gebouwd.

We kijken nog wat in de winkels hier: een Victoria’s Secret, een Harley Davidson Store en een winkel die allerlei echte gitaren, documenten, gehandtekende posters verkoopt van bekende personen. Heel knap om te zien. We namen per ongeluk een foto en meteen stond er iemand om ons er op te wijzen dat dit niet mag.

Daarna zijn we de gondels nog gaan bekijken bij het Venetian en zijn we terug gewandeld naar het hotel. We hadden geen zin meer in nog veel te doen en hebben de Fremont Street voor een volgende keer gelaten.

Onderweg zagen we nog vele dames met pluimen en een mooie zonsondergang.

We zijn even gaan rusten op de kamer en ’s avonds zijn we nog een klein gokje gaan wagen: en jawel 12 dollar winst! Meteen gaan incashen en gaan slapen.

Death Valley – Las Vegas

Rond half 7 worden we wakker. We horen getik op de raam. We gaan kijken en zien dat een hele grote eend op de raam aan het tikken is met zijn snavel en “kwispelende” staart en hij probeert in de kamer te komen. Vermoedelijk zijn de beesten ooit al gevoederd geweest door gasten en proberen ze dit net zoals de eekhoorns gewoon opnieuw en opnieuw. Het is wel knap om zo’n eend van dichtbij te zien!

We maken ons verder klaar: nemen een goede douche, genieten nog even van het zalig bed. Ik schrijf de blog wat bij en Dave valt nog even in slaap. Nadien pakken we alles in en gaan uitchecken. We melden het ook even van de eenden. Toen we wegwandelden hoorden we de receptionisten tegen een van de collega’s zeggen: “Oh no, now the ducks are trying to get IN the rooms, it’s getting worse!” . Als het zo doorgaat lijkt het alsof de eendjes weg gaan doen. Ze zei dat de grote ook durven aanvallen. De anderen lijken lief en dobberen wat rond op het water.

We rijden een kwartiertje verder tot aan het Alien Center. Een bezoekerscentrum helemaal in het teken van Aliens en Area 51. Het is wel eens grappig om te zien. Achterin zit er een klein eettentje. Helemaal retro. We eten er elk French Toast omdat we de eieren even beu gegeten zijn en iets luchtiger wilden. Het smaakt goed en de koffie kan bijgevuld worden zoveel je wenst. Als men ziet dat je borden bijna leeg zijn, leggen ze de rekening op tafel en zeggen “whenever you are ready”, een véél beter systeem dan bij ons om te wachten op een ober om de rekening te vragen. Je neemt het papiertje mee, kiest hoeveel tip je geeft, en rekent dan aan de balie af.

We rijden ongeveer anderhalf uur verder tot we bij het gebied van de Red Rock Canyon komen. We beginnen bij het Visitor Center. Wat een prachtig en informatief gebouw! Er is een panorama raam die uitkijkt op de rocks. Heel erg mooi. Buiten het domein zitten schildpadden die tunnels onder de bruggen hebben zodat ze over het gehele gebied kunnen wandelen. We zien regelmatig waterstations staan. Zelf hebben we de schildpadden niet gezien, vermoedelijk zaten ze te schuilen voor de warmte. We hebben wel enkele mooie vogels gezien.

Daarna doen we de Scenic Drive tussen de Red Rocks. Het is een one way richting en toont je het mooie gebied. We genieten van al het moois rondom ons.

Onderweg stoppen we even bij de Walmart om enkele kleine dingen te kopen zoals zonnebrand. We zijn vermoedelijk onze 2de bus in Death Valley vergeten, en de eerste was al op.

Onze eerste stop richting de Hoover Dam is een uitkijkpunt dat mee uitkijkt over Lake Mead. Wat een wind is er hier! Ik verlies 2x mijn pet bijna en de dagplanning is door de auto te openen gaan vliegen en was niet meer terug te vinden. Gelukkig wisten we naar waar we moesten.

Daarna rijden we verder richting de Hoover Dam. Een prachtig staaltje architectuur en knap om te zien! Ze proberen er wel heel wat geld uit te slagen door bv. 10 dollar per parking te vragen terwijl je 2 minuten verder aan het bord dat zegt “Welcome to Arizona” gratis kunt parkeren. Het is 2 minuten verder wandelen inderdaad door de warmte…. en vele chinezen zien dat niet zitten. We kijken wat rond en nemen foto’s. Dan terug naar de auto want de warmte is toch écht wel teveel. Het is ongeveer 45 graden. We maken nog vlug wat foto’s bij het bord van Arizona. Toevallig staan hier Nederlanders en de jongen schrikt zich rot als ik Nederlands begin te praten tegen hem. Het was hun eerste dag hier. Wij waren het ondertussen al gewend om regelmatig Nederlands rondom ons te horen.

We rijden verder naar ons hotel in Las Vegas. We hebben gekozen voor het prijslijke Excalibur. Ik had nog met MyVegas geprobeerd om bv. in The Mirage te zitten met gratis nachten maar onze data waren niet te nemen. Er was een conventie van Microsoft aan de gang. We moeten ongeveer een kwartiertje wachten tot we kunnen inchecken. Ik probeer vriendelijk te vragen of er een gratis upgrade is en ze zegt dat ze het normaal niet mag doen maar eens zal kijken. Ze zet ons een klasse hoger in een mooie, grote en heel ruime kamer. Vragen staat vrij 😉

Ik wissel enkele rewards in bij de balie van het Mlife (MyVegas spelletje) voor een gratis buffet. Daarna gaan we de strip een beetje verkennen en eten we buffet bij The Mirage. Heel lekker en veel keuze. We vergapen ons aan de gebouwen, glitter and glamour.

’s avonds bekijken we nog de vulkaan uitbarsting bij The Mirage en een fonteinshow bij Bellagio waarna we terug wandelen naar het hotel.